„Bardzo silny, trwały brązowy kolor uzyska się w krótkim czasie, gdy w miedzianym kotle napełnionym 10 1 wody wygotuje się 200—300 g świeżych łupin i w tej kąpieli gotując zabarwi 250 g wełny. Jeżeli jednak wełnę tę będzie się — przed gotowaniem łupin — farbowało tylko w temperaturze 40—70°C, to wybarwienie będzie jasno lub średnio żółtawobrunatne.
Podczas farbowania za pomocą łupin orzecha włoskiego można więc zastosować następujące postępowanie
1. Farbować na zimno, dopóki kąpiel będzie zdatna do użycia, potem wygotować łupiny w czasie 30—45 minut i na gorąco lub gotując farbować aż do wyczerpania kąpieli.
2. Farbować na ciepło i gorąco tak długo, aż kąpiel będzie słaba, potem doprowadzić do wrzenia i gotować lub na gorąco farbować, aż do wyczerpania kąpieli.
3. Gotować łupiny 30—45 minut i na gorąco lub gotując farbować, aż do wyczerpania kąpieli.
Warto wykorzystywać te wszystkie okazje, gdyż w „malarstwie wełnianym" przydaje się każdy odcień włóczki.
Korzenie orzecha włoskiego muszą być również świeże. Przechowuje się je w suchym piasku przez kilka tygodni, jednakże przez to ich siła farbowania zmniejsza się. Korzenie zawierają barwnik przede wszystkim w korze (wierzchniej skórce), dlatego najlepiej użyć tylko tych, które można tuż przed przygotowaniem kąpieli barwiącej łatwo oddzielić od drewna. Mają te same właściwości barwiące, co łupiny orzecha.“(6)