„Nic sposób nie zauważyć tego kultu w orszaku! Jeśli dodamy do tego, że Dionizosa czcili ogrodnicy, jego opiece powierzali drzewa owocowe, zaś w sadach umieszczali —jako jego wyobrażenie — kawał pniaka; jeśli przypomnimy sobie, że Attis, Adonis. Ozyrys, z których cienia być może wyłonił się Dionizos, byli bogami roślinności, a nowy bóg grecki także.spełniał taką funkcję; jeśli zwrócimy uwagę, że Eurypides bez ogródek zestawił Dionizosa z Matką Ziemią — wówczas możemy śmiało sięgnąć po Traktat o historii religii M.Eliadego i zanurzyć się w jego wywody na temat związków (w archaicznym rozumieniu) pomiędzy roślinnością. Księżycem a bóstwami urodzaju. Wino jest zaledwie jednym z atrybutów Dionizosa, prócz niego są jeszcze nie mniej ważne Księżyc, roślinność, miłośćpłodność. Zwłaszcza pierwszy odgrywa w kulcie dionizyjskim znaczną rolę
„Metafizycznym przeznaczeniem Księżyca jest «zyć» i pozostać jednocześnie .nieśmiertelnym", zaznać śmierci jako odpoczynku i regeneracji, ale nigdy jako kresu. Człowiek chce się solidaryzować z tym losem za pomocą wszystkich rytów, symboli i mitów. Są to ryty, symbole i mity, w których, jak widzieliśmy, występują równocześnie pierwiastki sakralne Księżyca, wody, roślinności. W każdym razie zawsze chodzi o «najwyższą rzeczywistość", źródło siły i życia" 10.“(12)