„Wideokonferencje niektórych grup roboczych i agencji reklamowych mają bardzo dynamiczny charakter. Okienko z osobą zwiększa się, gdy ona mówi. Osoba, która chce zabrać głos, ma do dyspozycji ikonkę ze światełkiem lub podniesioną ręką. Jeśli ktoś przerywa czyjąś wypowiedź, jego ramka się powiększa, podczas gdy ramka osoby mówiącej zaczyna się kurczyć. Ramki kurczą się i powiększają, dopóki trwa wymiana zdań. Jeśli ktoś, komu przerwano, nie może już wytrzymać i rwie się do zabrania głosu, jego okienko pulsuje, co dowodzi, że dyskutant jest bardzo zniecierpliwiony.
Jeśli nie zgadzasz się ze swoim rozmówcą, możesz przekreślić jego twarz grubą czerwoną kreską albo zamienić ją w głowę nosorożca, orangutana lub też jakiegoś szczególnie nudnego polityka zależnie od tego, co masz pod ręką w swoim „wykpiwającym" pliku. Oczywiście, spotkania takie mogą być bardzo ożywione i czasem nawet wymknąć się spod kontroli. Niekiedy odbywają się spotkania dotyczące spotkań. Pewna dyrektorka artystyczna usunęła nocą oprogramowanie ze wszystkich komputerów poza swoim. Ale grafik przezornie wykonał jego kopię i zwróci je każdemu w przyszłym tygodniu, kiedy wszystko się już trochę uspokoi.“(7)